Dag 2 was loodzwaar. Ik weet niet precies op dit moment hoe lang ik erover gedaan heb. Dat maakt mij nu even niet uit. Ongeveer 45 min. na mij zijn Tim en Bob gefinished. Tim kreeg op 80 km pech met zijn derailleur. Het uitzicht van vandaag was fantastisch. Grote vergezichten met vele kleuren, geluiden en geuren. Het landschap wordt vooral gekenmerkt door grote keien. Van die hunnebed gevallen. Ook de met steentjes gestapelde muurtjes moeten eeuwen oud zijn. Geen muurtjes zoals in Schotland maar van  die keien van 60 tot 100 kg die op en naast elkaar gestapeld zijn. Je fietst hier uren zonder iemand te zien. Af en toe rijden we door een dorpje maar daar is niemand te zien. Waarschijnlijk omdat het zondag is. En als we er een paar zien begrijpen ze er niets van.

Bob en ik zijn gevallen. Gelukkig geen fysieke schade. En vallen hoort er nu eenmaal bij als je dit doet. In het begin van de stage gingen we hoog de bergen in en kregen we een afdaling voor onze kiezen met grote platen steen en keien. Rechts op een meter een diepe afgrond. Omdat het had geregend adviseerde de tour director om daar te lopen. Denkend aan mijn familie en werkgever ben ik dus keurig gaan lopen. Maar velen waaronder een Afrikaanse vrouw van 52 deden het gewoon fietsend. Waarschijnlijk heeft ze geen kinderen (meer?) en is haar man kostwinner

We kwamen ook een groep van 25 man nederlandse motorrijders tegen die met crossmotoren hetzelfde pad deden. Dus ook die gevaarlijke afdaling. En zo hadden we groots respect voor elkaar passies.

Het hotel hier (vraag me niet in welke plaats) is fantastisch en ziet er westers uit. Een goede kamer die ik overigens met Tim deel. Uiteraard lag ik direct in bad. Tim dook er een uur later in (toen ik er al uit was haha)

Morgen de derde zware dag. Daarna moet het iets minder zwaar worden zeggen ze. Maar dan hebben we al wel zo'n 350 km in de benen,

Caspar is overigens op het moment van dit schrijven nog buiten en is nu aan het ervaren wat echt afzien is. Misschien geniet er met volle teugen van…..

Mbt Tim, Bob en mijzelf vinden we het nog steeds fantastisch dat we hier aan kunnen en mogen deelnemen. We gaan ons nu voorbereiden op de tocht van morgen die heel zwaar wordt. 3800 hm en 105 km waarvan de laatste 15 een downhill. Dat is link want dan ben je flink vermoeid van de afschuwelijke klim tussen de 50 en 75 km.  Tjonge, tjonge wat krijgen we toch waar voor ons geld!

Ik ga nu naar de massagetafel en daarna diner etc.

Voor een ieder welterusten en denk aan ons want dat doen we ook (soms) met jullie.

Groet,

Arthur, namens Tim, Bob en Caspar

PS; Caspar is binnen. Helemaal gesloopt maar heeft het hoogste woord en kan er maar niet over uit hoe mooi het allemaal is en hoe het is om een bandje te vervangen in Portugese hoogegebergte…